Przestrzeń wspólna w miastach zmienia się wraz z potrzebami mieszkańców i sposobem korzystania z ulic, placów oraz terenów zielonych. Projektowanie takich miejsc wymaga uwzględnienia wielu elementów, które wpływają na codzienne funkcjonowanie otoczenia. Mała architektura miejska obejmuje różnorakie rozwiązania stosowane w przestrzeni publicznej, między innymi elementy służące odpoczynkowi, utrzymaniu porządku a także organizacji ruchu pieszego i rowerowego.
W praktyce istotne okazuje się nie tylko i wyłącznie samo rozmieszczenie wyposażenia, niemniej jednak również dopasowanie go do charakteru miejsca, natężenia użytkowania a także warunków panujących przez całe 356 dni w roku. Zupełnie inaczej planuje się przestrzeń przy ruchliwej ulicy, a inaczej na spokojnym osiedlu albo w pobliżu terenów rekreacyjnych.
Jednym z na prawdę bardzo często spotykanych elementów przestrzeni publicznej są ławki, które pełnią funkcję miejsc krótkiego odpoczynku i zatrzymania się w trakcie codziennych aktywności (zobacz również: ławki ogrodowe). Przy ich wyborze bierze się pod uwagę w głównej mierze trwałość materiałów, sposób użytkowania a także lokalne warunki, tj. nasłonecznienie czy narażenie na opady. W praktyce samo ustawienie ławki może mieć znaczenie dla komfortu korzystania z danego miejsca. Zbyt duża odległość od ciągów pieszych może ograniczyć jej wykorzystanie, natomiast umieszczenie w miejscu o sporym natężeniu ruchu może powodować mniejszą wygodę użytkowników. Podobne znaczenie mają kosze, które są elementem organizacji przestrzeni i wiążą się z utrzymaniem porządku. Ich liczba a także lokalizacja zależą w głównej mierze od rodzaju terenu, przewidywanej liczby osób oraz częstotliwości obsługi.
W przestrzeniach, gdzie pojawia się większy ruch rowerowy, stosowane są również stojaki rowerowe. Ich rozmieszczenie powinno uwzględniać dostępność dla użytkowników a także nieutrudnianie przejścia pieszym. W praktyce spotyka się różnorakie rozwiązania, ponieważ potrzeby mogą się różnić w współzależności od miejsca. Inne wymagania pojawiają się przy szkołach, obiektach usługowych, przystankach czy terenach wypoczynkowych. Przy planowaniu takich elementów znaczenie mają też ograniczenia wynikające z dostępnej powierzchni, istniejącej infrastruktury a także przepisów dotyczących zagospodarowania przestrzeni (sprawdź też: stojak na rowery). Każdy dodatkowy detal wpływa na sposób poruszania się ludzi i może zmieniać charakter danego obszaru.
Tworzenie wyposażenia przestrzeni miejskiej wymaga uwzględnienia zarówno bieżących potrzeb, jak i późniejszego użytkowania. Materiały, z których tworzy się poszczególne elementy, muszą być analizowane pod kątem warunków umieszczonych na zewnątrz, ponieważ deszcz, mróz, zabrudzenia czy intensywne wykorzystywanie wpływają na ich wygląd i stan techniczny. W trakcie planowania bierze się też pod uwagę sposobność konserwacji a także ewentualnych napraw. Mała architektura miejska jest więc częścią szerszego procesu kształtowania przestrzeni, w którym znaczenie mają użyteczność, dostępność a także sposób, w jaki mieszkańcy korzystają z otoczenia na co dzień.
Więcej: kosze metalowe.